Presidenti i Burkina Fasos, Ibrahim Traoré, ka marrë një vendim që ka tërhequr vëmendjen e opinionit publik ndërkombëtar. Ai ka refuzuar një ofertë të Arabisë Saudite për ndërtimin e 200 xhamive në vendin e tij, duke thënë se populli i Burkina Fasos nuk ka nevojë për xhami të reja, por për solidaritet dhe drejtësi në botë.
Në një mesazh publik, Traoré ka deklaruar:
“Populli ynë mund të falet edhe në qiell të hapur. Në vend që t’i shpenzoni këto para për ndërtimin e xhamive, dërgojini në Palestinë, tek vëllezërit tanë që po vuajnë nga uria në Gaza.”
Ky reagim i fortë i presidentit të Burkina Fasos u prit me duartrokitje nga shumë qytetarë të vendit të tij dhe nga miliona njerëz në botën islame, të cilët e panë këtë si një akt të rrallë guximi politik dhe humanizmi. Traoré theksoi se prioritet i tij është mirëqenia e popullit dhe mbështetja e kauzave të drejta ndërkombëtare, veçanërisht në një kohë kur kriza humanitare në Gaza po thellohet çdo ditë.
Vendimi i presidentit afrikan është interpretuar gjithashtu si një mesazh i qartë kundër politikës së ashtuquajtur të “ndihmave selektive”, ku shtetet e fuqishme shpesh financojnë projekte simbolike, ndërkohë që nevojat themelore të popujve të varfër mbeten të parealizuara.
“Xhamitë nuk janë prioritet sot. Populli im ka nevojë për zhvillim ekonomik, për arsim, për shëndetësi dhe për ushqim. Ne kemi tokë dhe qiell për t’u falur. Ajo që mungon është drejtësia globale dhe mbështetja për popujt e shtypur,” tha Traoré, duke fituar respekt të gjerë për qëndrimin e tij.
Burkina Faso, një vend i vogël në Afrikën Perëndimore, është përballur ndër vite me sfida të mëdha politike dhe ekonomike. Por presidenti i saj, që erdhi në pushtet si lider i ri dhe i vendosur, po përpiqet të tregojë një model të ri udhëheqjeje – të bazuar në dinjitet, solidaritet dhe guxim.
Ky vendim i Ibrahim Traoré ka gjasa të shënojë një moment të rëndësishëm në marrëdhëniet midis Burkina Fasos dhe Arabisë Saudite, por mbi të gjitha është një mesazh i fuqishëm që shkon përtej kufijve: shqetësimet humanitare dhe drejtësia për popujt në nevojë kanë përparësi mbi projektet luksoze dhe të panevojshme.
